Er is beweging…

En dan begint weer een periode van wachten. De dracht van Souris is bevestigd, maar je ziet er aan de buitenkant nog niet veel aan. Ze heeft een wat bredere rug gekregen – we noemen haar onze bijzet tafel – , dat heeft ze eigenlijk al vanaf de tweede week van de dracht. Marco vindt haar aanhankelijker en ze heeft een zachtere blik in haar ogen, ook dat is eigenlijk al vanaf het begin. We merken dat ze steeds meer geïnteresseerd raakt in eten, kan natuurlijk ook zijn omdat ze extra aandacht vraagt en krijgt. Ik bemerk bij mezelf twijfel: ze zou toch nog wel drachtig zijn? De embryo’s zullen toch niet allemaal verdwenen zijn? Je hoort zoveel verhalen en leest er nog meer op internet. Ik besluit dan ook internet niet meer te raadplegen, het maakt onzeker. Een gesprek met Marijke of Marianne, die momenteel ook een Saarloos heeft die drachtig is, helpt met meer.

Na een week of zes zien we toch echt dat haar melkklieren groter worden en krijgt ze een dikkere buik. Het ziet er grappig uit: als een sixpack. Menig man zou er jaloers op zijn! We krijgen via Marianne een puppyren te leen, bij Gerard en Marijke lenen we een werpkist, het wordt echter! En we maken ruimte in de woonkamer waar de puppyren en werpkist moeten komen te staan.

De kinderen hebben nu meivakantie en omdat we nu niet met ze weg kunnen, gaat Marco een weekend met onze zoon naar Frankrijk. Louve en Biche gaan met hun mee, mijn dochter blijft bij met thuis om samen voor Souris en de katten te zorgen. Ik vind het best spannend om nu alleen met Souris te zijn. Als er nu iets niet goed zou gaan met haar, dan sta ik er alleen voor… En ik bedenk dat er ook helemaal niets mis hoeft te gaan, waarom, de dracht lijkt tot nu toe volgens de boekjes te verlopen.

Aan Souris haar buik voelen durf ik nog niet echt, ik ben veel te bang dat ik iets ga verstoren. Marco doet dit al wel en Souris lijkt dat ook fijn te vinden. Als Souris op de bank gaat liggen met haar buikje bloot, lijkt ze me uit te nodigen. Ik ga naast haar zitten en leg mijn handen op haar buik. Heerlijk warm is die. En dan ineens voel ik iets tegen mijn handen bewegen. En dat zijn de darmen van Souris niet. Wat een intiem moment. Ik raak vertederd!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s