Wachten duurt lang

En dan is de laatste week van de dracht aangebroken. We beginnen twee keer per dag de temperatuur bij Souris op te nemen. Die zou een dag voor de bevalling met 1 tot 1.5 graad naar beneden moeten gaan. De eerste keer kijkt ze wat verstoord op wanneer ik de thermometer tussen haar billen stop. Verder geen gedoe, wat is ons meisje toch vol vertrouwen naar ons. Ze heeft een niet zo’n hoge uitgangswaarde: 37.6. En dat blijft een dag of twee zo. Daarna een daling richting 37.1, het zou toch niet? Dan zou ze wat te vroeg zijn. Bellen met Marijke. Nee hoor, dit is vast nog niet de daling waar we op zitten te wachten. Marijke komt vrijdag, dat zou één tot twee dagen voor de uitgerekende datum zijn, wanneer ik haar donderdagochtend bel dat Souris slijm begint te verliezen, besluit ze een dag eerder te komen. Ik merk dat ik er rustig van word dat onze verloskundige onderweg is 😊.

Ik ben ook benieuwd wat Souris er van gaat vinden. Tot nu toe is ze niet heel intiem met Marijke, ze accepteert dat ze er is, maar daarmee is alles gezegd. Wat anders is ze nu. Ze komt kwispelend op Marijke af en gaat bij haar zitten, kop op haar schoot. Louve is natuurlijk helemaal door het dolle, die kan alleen maar joelen en Biche blaft wat van een afstand. En Marijke laat alles over zich heen komen, in rust, met zachtheid.

Vrijdagochtend is alles nog rustig. Temperatuur is weer gewoon steady op 37.5, Souris loopt rond alsof er niets aan de hand is. En Louve is zo gelukkig en verrast dat Marijke ’s ochtends weer de kamer in wandelt. En Souris lijkt te voelen dat Marijke er voor haar is. Ze zoekt haar op, ze likt haar in haar gezicht en ontroert hiermee mij en Marijke. Prachtig om mee te maken.

Ik moet helaas vrijdagmiddag werken, ik kon helaas voor de les die ik moet geven geen vervanger vinden. Met onrust vertrek ik richting Utrecht. Ik vertel mijn studenten dat ik mijn telefoon laat aanstaan en echt ga vertrekken wanneer Marco me belt. Ze snappen het natuurlijk. En natuurlijk gebeurt er niets. Het voelt fijn om weer naar huis te rijden en bij mijn meisje te zijn.

En zo wordt het vrijdagavond, zaterdagmorgen, zaterdagmiddag, zaterdagavond. Souris is redelijk rustig, de pups bewegen naar hartenlust in haar buik, Souris hijgt, lijkt onsluitingsweeën te hebben, gaat weer rusten en wij kijken naar Duncan Laurence die voor ons het songfestival wint.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s